Κυριακή 18 Δεκεμβρίου 2016

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ : ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΦΤΑΝΕΙ ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΕΒΡΑΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΩΝ ΟΡΘΟ-Λ-ΟΞΩΝ ΠΡΟΠΑΤΟΡΩΝ ! ! !


Φωτογραφία του Georgios Grigoromihelakis.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ : ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΦΤΑΝΕΙ ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΕΒΡΑΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΩΝ ΟΡΘΟ-Λ-ΟΞΩΝ ΠΡΟΠΑΤΟΡΩΝ ! ! !
ΑΝ ΝΟΜΙΣΑΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ , ΟΤΙ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ ΟΙ ΕΒΡΑΙΟ-ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΜΟΝΟ ΤΟΣΟΥΣ ΠΟΛΛΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ , ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΠΡΟΠΑΤΟΡΩΝ….
ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…ΟΣΟΙ ΔΕΝ ΤΗΝ ΔΙΑΒΑΣΑΤΕ : ΣΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΜΟΥ ΑΥΤΗ : https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=393047591030467&id=100009756880917
ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ , ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ ΚΑΙ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ! ! !
ΔΗΛΑΔΗ ΣΗΜΕΡΑ 18 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2016 , ΠΟΥ ΕΤΥΧΕ ΝΑ ΠΕΦΤΕΙ ΚΥΡΙΑΚΗ….ΑΛΛΙΩΣ ΘΑ ΤΟΥΣ ΓΙΟΡΤΑΖΑΝ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ…ΣΤΙΣ 24 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ…ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΑ ΓΕΝΝΗΤΟΥΡΙΑ….ΤΟΥ ΕΒΡΑΙΟΥ ΙΗΣΟΥ ! ! !

ΟΠΩΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ : ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΕ ΝΑ ΓΛΥΤΩΣΟΥΝ ΠΟΤΕ , ΟΙ ΕΒΡΑΙΟ-ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ….
ΚΑΙ ΑΣ ΔΗΛΩΝΟΥΝ ΟΤΙ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΘΕΛΟΥΝ ΚΑΙ ΑΣ ΛΕΝΕ ΟΤΙ
ΤΟΥΣ ΜΙΣΟΥΝ….
ΑΝ ΤΟΥΣ ΜΙΣΟΥΝ….ΓΙΑΤΙ ΤΟΥΣ ΤΙΜΟΥΝ…ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΤΟΥΣ ;
ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΤΙΜΟΥΝ ΚΑΙ ΕΝΑΝ ΕΒΡΑΙΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ….
ΤΟΝ ΕΒΡΑΙΟ Α-ΧΡΙΣΤΟ ΙΗΣΟΥ…..
ΚΑΤ΄ ΑΛΛΑ ΛΕΝΕ , ΟΤΙ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΕΒΡΑΙΟ ΤΟΝ ΜΙΣΟΥΝ ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ…
ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΚΕΦΤΟΝΤΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΑΠΛΟ : ΟΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΑΛΛΟΝ ΕΝΑΝ ΕΒΡΑΙΟ…ΠΑΡΑΠΑΝΩ….ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ ! ! !
ΑΥΤΟ ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΝΟΙΑ : ΜΑΛΛΟΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ <<ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ>> , <<ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟ>> , Η <<ΕΛΛΗΝΟ>>ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ! ! !
ΠΑΝΤΩΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟ : ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟ ΠΕΙ , ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΜΑΣ…ΠΟΥ ΑΥΤΟΙ ΓΕΝΝΗΣΑΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΛΕΞΗ…. ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ….ΠΟΥ ΟΝΟΜΑΣΤΗΚΕ….ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ! ! !
ΣΑΣ ΒΑΖΩ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ….ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΞΑΝΑΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΟΙ ΟΡΘΟ-Λ-ΟΞΟΙ…..
ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΩΝ ΠΡΟΠΑΤΟΡΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ….
ΘΑ ΣΑΣ ΕΧΩ ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΥΜΝΟ ΤΗΣ ΟΡΘΟ-Λ-ΟΞΙΑΣ ,
ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ ! ! !
ΚΑΤΑ ΤΑ ΑΛΛΑ : ΔΕΝ ΥΜΝΟΥΝ ΚΑΘΟΛΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΙΜΟΥΝ ΚΑΘΟΛΟΥ ΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ ! ! !
ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΒΡΑΙΟΥΛΗ ΑΓΑΠΗΣΙΑΡΗ ΙΗΣΟΥ ! ! !
ΔΕΙΤΕ ΞΑΝΑ ΕΒΡΑΙΛΑ , ΠΟΥ ΞΑΝΑΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ….
ΟΙ ΟΡΘΟ-Ο-ΞΟΙ ΕΒΡΑΙΟ-ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ << ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ >>….
ΟΧΙ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ…..ΑΛΛΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ….ΟΠΩΣ ΘΑ ΑΚΟΥΣΕΤΕ ΝΑ ΣΑΣ ΛΕΝΕ ΚΙ ΙΔΙΟΙ ! ! !
<< ΑΓΙΟΙ >> ΕΒΡΑΙΟΙ , ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΞΑΝΑΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ :
1) Οι Πρωτόπλαστοι ΑΔΑΜ και ΕΥΑ (παράγωγο : Αδαμάντιος, Διαμαντής, Αδαμαντία, Διαμαντούλα, Διαμάντω).
2) Ο Δίκαιος ΑΒΕΛ γιος του Αδάμ .
3) Ο Δίκαιος ΣΗΘ γιος του Αδάμ .
4) Ο Δίκαιος ΕΝΩΣ γιος του ΣΗΘ .
5) Ο Δίκαιος ΚΑΪΝΑΝ γιος του Ενώς .
6) Ο Δίκαιος ΜΑΛΕΛΕΗΛ γιος του Καϊνάν .
7) Ο Δίκαιος ΙΑΡΕΔ γιος του Μαλελεήλ .
8) Ο Δίκαιος ΕΝΩΧ γιος του Ιάρεδ .
9) Ο Δίκαιος ΜΑΘΟΥΣΑΛΑΣ γιος του Ενώχ .
10) Ο Δίκαιος ΛΑΜΕΧ γιος του Μαθουσάλα .
11) Ο Δίκαιος ΝΩΕ γιος του Λάμεχ .
12) Ο Δίκαιος ΣΗΜ γιος του Νώε .
13) Ο Δίκαιος ΙΑΦΕΘ γιος του Νώε .
14) Ο Δίκαιος ΑΡΦΑΞΑΔ γιος του Σήμ .
15) Ο Δίκαιος ΚΑΪΝΑΝ γιος του Αρφαξάδ .
16) Ο Δίκαιος ΣΑΛΑ γιος του Καϊνάν .
17) Ο Δίκαιος ΕΒΕΡ γιος του Σάλα από τον οποίο οι Ιουδαίοι Ονομάστηκαν Εβραίοι .
18) Ο Δίκαιος ΦΑΛΕΚ γιος του Εβέρ .
19) Ο Δίκαιος ΡΑΒΑΓ γιος του Φαλέκ .
20) Ο Δίκαιος ΣΕΡΟΥΧ γιος του Ραγάβ .
21) Ο Δίκαιος ΝΑΧΩΡ γιος του Σερούχ .
22) Ο Δίκαιος ΘΑΡΡΑ γιος του Ναχώρ .
23) Ο Δίκαιος και Πατριάρχης ΑΒΡΑΑΜ γιος του Θάρρα .
24) Ο Πατριάρχης ΙΣΑΑΚ γιος του Αβραάμ .
25) Ο Πατριάρχης ΙΑΚΩΒ γιος του Ισαάκ .
26) Ο Πατριάρχης ΡΟΥΒΙΜ πρώτος γιος του Ιακώβ (παράγωγο : Ρουμπίνη).
27) Ο Πατριάρχης ΣΥΜΕΩΝ δεύτερος γιος του Ιακώβ .
28) Ο Πατριάρχης ΛΕΥΙ τρίτος γιος του Ιακώβ από τον οποίο και η Λευιτική φυλή .
29) Ο Πατριάρχης ΙΟΥΔΑΣ γιος του Ιακώβ από τη φυλή του οποίου ΚΑΤΑΓΕΤΑΙ Ο Α-ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΒΡΑΙΟΣ ΙΗΣΟΥΣ ! ! !
30) Ο Πατριάρχης ΖΑΒΟΥΛΩΝ γιος του Ιακώβ του οποίου η φυλή παράλια .
31) Ο Πατριάρχης ΙΣΑΧΑΡ γιος του Ιακώβ του οποίου η φυλή <<γηπόνος>>.
32) Ο Πατριάρχης ΔΑΝ γιος του Ιακώβ από τη φυλή του οποίου ήταν οι Κριτές (παράγωγο : Δανάη) .
33) Ο Πατριάρχης ΓΑΔ γιος του Ιακώβ του οποίου η φυλή ΠΑΝΤΑ ΛΗΣΤΕΥΕ αλλά και Ληστευόταν .
34) Ο Πατριάρχης ΑΣΗΡ γιος του Ιακώβ του οποίου η φυλή ήταν σε χώρες πλούσιες και σιτοφόρες .
35) Ο Πατριάρχης ΝΕΦΘΑΛΕΙΜ γιος του Ιακώβ του οποίου η φυλή ήταν πολυπληθής .
36) Ο Πατριάρχης ΙΩΣΗΦ γιος του Ιακώβ του οποίου η φυλή ήταν ένδοξη και περήφανη .
37) Ο Πατριάρχης ΒΕΝΙΑΜΙΝ γιος του Ιακώβ του οποίου η φυλή στην αρχή ήταν Άγρια και στη συνέχεια έγινε ήρεμη και άκακη.
38) Ο ΦΑΡΕΣ και ΖΑΡΑ Δίδυμοι γιοι του Ιούδα του Πατριάρχη .
39) Ο ΕΣΡΩΜ γιος του Φάρες .
40) Ο ΑΡΑΜ γιος του Εσρώμ .
41) Ο ΑΜΙΝΑΔΑΒ γιος του Αράμ .
42) Ο ΝΑΑΣΩΝ γιος του Αμιναδάβ .
43) Ο ΣΑΛΜΩΝ γιος του Ναασών .
44) Ο ΒΟΟΖ γιος του Σαλμών .
45) Ο ΟΒΗΔ γιος του Βοόζ από τη Ρουθ .
46) Ο ΙΕΣΣΑΙ γιος του Οβήδ .
47) Ο ΔΑΒΙΔ ο βασιλιάς γιος του Ιεσσαί .
48) Ο ΣΟΛΟΜΩΝ ο βασιλιάς γιος του Δαβίδ .
49) Ο ΡΟΒΟΑΜ ο βασιλιάς γιος του Σολομώντα .
50) Ο ΑΒΙΑ ο βασιλιάς γιος του Ροβοάμ .
51) Ο ΑΣΑ ο βασιλιάς γιος του Αβια .
52) Ο ΙΩΣΑΦΑΤ ο βασιλιάς γιος του Ασά .
53) Ο ΙΩΡΑΜ ο βασιλιάς γιος του Ιωασαφάτ .
54) Ο ΟΖΙΟΥ ο βασιλιάς γιος του Ιωράμ .
55) Ο ΙΩΑΘΑΜ ο βασιλιάς γιος του Οζίου .
56) Ο ΑΧΑΖ ο βασιλιάς γιος του Ιωάθαμ .
57) Ο ΕΖΕΚΙΑΣ ο βασιλιάς γιος του Αχάζ .
58) Ο ΜΑΝΑΣΗΣ ο βασιλιάς γιος του Εζεκία .
59) Ο ΑΜΜΩΝ ο βασιλιάς γιος του Μανασή .
60) Ο ΙΩΣΙΑΣ ο βασιλιάς γιος του Αμμων .
61) Ο ΙΕΧΟΝΙΑΣ ο βασιλιάς γιος του Ιωσία .
62) Ο ΣΑΛΑΘΙΗΛ γιος του Ιεχονία .
63) Ο ΖΟΡΟΒΑΒΕΛ γιος του Σαλαθιήλ που ανήγειρε τον ναό των Ιεροσολύμων όταν είχε καεί .
64) Ο ΑΒΙΟΥΔ γιος του Ζοροβάβελ .
65) Ο ΕΛΙΑΚΕΙΜ γιος του Αβιούδ .
66) Ο ΑΖΩΡ γιος του Ελιακείμ .
67) Ο ΣΑΔΩΚ γιος του Αζώρ .
68) Ο ΑΧΕΙΜ γιος του Σαδώκ .
69) Ο ΕΛΙΟΥΔ γιος του Αχείμ .
70) Ο ΕΛΕΑΖΑΡ γιος του Ελιούδ .
71) Ο ΜΑΤΘΑΝ γιος του Ελεάζαρ .
72) Ο ΙΑΚΩΒ γιος του Ματθάν .
73) Ο ΙΩΣΗΦ ο μνήστωρ γιος του Ιακώβ .
74) Ο Δίκαιος ΜΕΛΧΙΣΕΔΕΚ .
75) Ο Δίκαιος ΙΩΒ .
76) Ο Προφήτης ΜΩΫΣΗΣ και ΩΡ και ΑΑΡΩΝ οι Ιερείς .
77) Ο Δίκαιος ΙΗΣΟΥΣ του Ναυή .
78) Ο Προφήτης ΣΑΜΟΥΗΛ .
79) Ο Προφήτης ΝΑΘΑΝ .
80) Ο Προφήτης ΔΑΝΙΗΛ .
81) Η Δίκαια ΣΑΡΡΑ γυναίκα του Αβραάμ .
82) Η Δίκαια ΡΕΒΕΚΚΑ γυναίκα του Ισαάκ .
83) Η Δίκαια ΛΕΙΑ πρώτη γυναίκα του Ιακώβ .
84) Η Δίκαια ΡΑΧΗΛ δεύτερη γυναίκα του Ιακώβ .
85) Η Δίκαια ΑΣΙΝΕΘ γυναίκα του Ιωσήφ του Πάγκαλου .
86) Η Δίκαια ΜΑΡΙΑ Αδελφή του Μωϋσή .
87) Η Δίκαια ΔΕΒΟΡΑ .
88) Η Δίκαια ΡΟΥΘ .
89) Η Δίκαια ΣΑΡΑΦΘΙΑ προς την οποία εστάλη ο Ηλίας .
90) Η Δίκαια ΣΩΜΑΝΙΤΙΔΑ που Φιλοξένησε τον Ελισσαίο .
91) Η Δίκαια ΙΟΥΔΙΘ .
92) Η Δίκαια ΕΣΘΗΡ που Λύτρωσε τον Ισραήλ από τον Θάνατο .
93) Η Δίκαια ΑΝΝΑ μητέρα του Σαμουήλ .
94) Η Δίκαια ΣΩΣΑΝΝΑ >>.
ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΕΒΡΑΙΟ-ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΣΑΣ ΥΜΝΟ ,
ΕΒΡΑΙΟ-ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ….ΓΙΑ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΕΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ….
ΟΤΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟΝ ΤΙΜΑΤΕ ΣΥΝΕΧΩΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ….
ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΥΜΝΕΙΤΕ ΜΕ ΤΕΡΑΣΤΙΟΥΣ ΥΜΝΟΥΣ ! ! !
ΓΡΑΨΑΤΕ ΠΟΤΕ , ΤΕΤΟΙΟΝ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΥΜΝΟ , ΕΒΡΑΙΟ-ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ : ΓΙΑ ΕΛΛΗΝΑ ;
<< Μνήμη τῶν πρωτοπλάστων Ἀδὰμ καὶ Εὔας.
Ὑμνῶ θανόντας ζῶν γένους ἀρχηγέτας,
Τοῦ ζῆν με καὶ θνῄσκειν με τοὺς παραιτίους.
Μνήμη τοῦ δικαίου Ἄβελ, υἱοῦ τοῦ Ἀδάμ.
Βοᾷ Θεῷ σὸν αἷμα καὶ ψυχῆς δίχα,
Ὦ πρῶτε νεκρῶν, πρῶτε καὶ σεσωσμένων.
Μνήμη τοῦ δικαίου Σήθ, υἱοῦ Ἀδάμ.
Σὴθ σπέρμα καινὸν τοῖς γονεύσιν ἀντ' Ἄβελ,
Ἄνθρωπος ὢν δίκαιος· οἷος ἦν Ἄβελ.
Μνήμη τοῦ δικαίου Ἐνώς, υἱοῦ Σήθ.
Ὀφθεὶς Ἐνὼς μέγιστος ἐκ τῆς ἐλπίδος,
Πολλοῖς ἐνῆκε ζῆλον εἰς τὴν ἐλπίδα.
Μνήμη τοῦ δικαίου Καϊνᾶν υἱοῦ, Ἐνώς.
Βίβλῳ Kαϊνᾶν Μωσέως γεγραμμένος,
Κἂν τῷ παρόντι χρὴ γραφῆναι βιβλίῳ.
Μνήμη τοῦ δικαίου Μαλελεήλ, υἱοῦ Καϊνᾶν.
Ἑξῆς προκείσθω Μαλελεὴμ τῷ λόγῳ.
Υἱὸς Καϊνᾶν, οὗ προεμνήσθη λόγος.
Μνήμη τοῦ δικαίου Ἰάρεδ, υἱοῦ Μελελεήλ.
Δίκαιον ὄντως ἐν δικαίων πληθύϊ,
Καὶ τοῦ δικαίου μνημονεύειν Ἰάρεδ.
Μνήμη τοῦ δικαίου Ἐνώχ, υἱοῦ, Ἰάρεδ.
Θεῷ προδήλως εὐαρεστήσας λόγῳ,
Ἐνὼχ ἀδήλοις ἐγκατῳκίσθη τόποις.
Μνήμη τοῦ δικαίου Μαθουσάλα, υἱοῦ Ἐνώχ.
Ἐνὼχ σε τέκνον ἐκμαθὼν Μαθουσάλα,
Ἔγραψα πρὸς μάθησιν ἄλλων ἐνθάδε.
Μνήμη τοῦ δικαίου Λάμεχ, υἱοῦ Μαθουσάλα.
Λάμεχ, δύο γνούς, δεῖν ἔγνων, τιμᾶν ἕνα,
Οὐ τὸν φονευτήν, ἀλλ' ὁμωνύμως Λάμεχ.
Μνήμη τοῦ δικαίου Νῶε, υἱοῦ Λάμεχ.
Ἀδὰμ βροτοῖς ὄλεθρον ἐκ ξύλου φέρει·
Διὰ ξύλου δὲ Νῶε πᾶν σῴζει γένος.
Μνήμη τοῦ δικαίου Σήμ, υἱοῦ Νῶε.
Σὴμ πατρικὴν γύμνωσιν ἐμφρόνως σκέπων,
Τὰς πατρικὰς ἐφεῦρεν εὐχὰς εἰς σκέπην.
Μνήμη τοῦ δικαίου Ἰάφεθ, υἱοῦ Νῶε.
Μὴ θείς, Ἰάφεθ Πατρὸς αἰσχύνῃ πλάτος,
Βίου πλατυσμὸν εὐχαῖς Πατρὸς λαμβάνει.
Μνήμη τοῦ δικαίου Ἀρφαξάδ, υἱοῦ Σήμ.
Zῇ Κύριος ζῶν, οὐ τὸν Ἀρφαξὰδ λίπω,
Καὶ γὰρ χρεὼν καὶ τοῦτον ἐνταῦθα γράφειν.
Μνήμη τοῦ δικαίου Καϊνᾶν, υἱοῦ Ἀρφαξάδ.
Καϊνᾶν ἡμῖν ἐξεγήγερται νέος,
Τῷ πρὶν Καϊνᾶν, ἐμφερὴς ἐκ τοῦ τρόπου.
Μνήμη τοῦ δικαίου Σάλα, υἱοῦ Καϊνᾶν.
Συμπατριωτῶν ὁρμαθῷ καὶ συμφύλων,
Ἡ συγγένεια συνδέει καὶ τὸν Σάλα.
Μνήμη τοῦ δικαίου Ἕβερ, ἀφ' οὗ καὶ οἱ Ἰουδαῖοι Ἑβραῖοι ἐκλήθησαν.
Μέγας τις ὄντως τοῖς Ἰουδαίοις Ἕβερ,
Δοὺς ἐξ ἑαυτοῦ κλῆσιν Ἑβραίων γένει.
Μνήμη τοῦ δικαίου Φάλεκ, υἱοῦ Ἕβερ.
Πανηγυρίζω καὶ τὸν ἐξ Ἕβερ τόκον.
Ὡς Μωϋσῆς γὰρ φησι, τίκτει τὸν Φάλεκ.
Μνήμη Ῥαγάβ, υἱοῦ Φάλεκ.
Πάλιν κύησις, καὶ πάλιν νέος τόκος,
Υἱὸν Ῥαγὰβ τεκόντος ἡμῖν τοῦ Φάλεκ.
Μνήμη τοῦ δικαίου Σερούχ, υἱοῦ Ῥαγάβ.
Γράφων παλαιῶν τοὺς ἐπ' ἀλλήλων τόκους,
Ἂν ἐκλάθωμαι τὸν Σερούχ, ἁμαρτάνω.
Μνήμη τοῦ δικαίου Ναχώρ, υἱοῦ Σερούχ.
Γένους ὑπάρχειν τῶν ἄνω λελεγμένων,
Καὶ τὸν Ναχὼρ γνοὺς οὐ διϊστῶ τοῦ γένους.
Μνήμη τοῦ δικαίου Θάρρα, υἱοῦ Ναχώρ.
Υἱὸς προσελθὼν ἐκ Ναχὼρ κλῆσιν Θάρρας,
Πατὴρ ὑπῆρξε πατρὸς Ἐθνῶν μυρίων.
Μνήμη τοῦ δικαίου Πατριάρχου,, Ἀβραάμ, υἱοῦ Θάρρα.
Τὸν Ἀβραὰμ πῶς δεξιώσομαι λόγοις,
Ὃς ἠξιώθη δεξιοῦσθαι καὶ Νόας;
Μνήμη τοῦ Πατριάρχου Ἰσαάκ, υἱοῦ Ἀβραάμ.
Δεθείς, Ἰσαάκ, εἰς σφαγήν, τύπος γίνῃ,
Ἐπὶ σφαγὴν ἥξοντος ὑψίστου Λόγου.
Μνήμη τοῦ Πατριάρχου Ἰακὼβ υἱοῦ Ἰσαάκ.
Διὰ κλίμακος Ἰακώβ, τῆς Παρθένου,
Πρὸς γῆν Θεὸν χωροῦντα πρὶν τόκου βλέπει.
Μνήμη τοῦ Πατριάρχου Ῥουβίμ, υἱοῦ Ἰακώβ.
Τῆς υἱότητος, Ἰακὼβ τοῦ τιμίου,
Ῥουβὶμ ἔγνων τὸν θεῖον, ἀρχὴν τιμίαν.
Μνήμη τοῦ Πατριάρχου Συμεών, υἱοῦ Ἰακώβ.
Κἄν δευτερεύῃ Συμεὼν ἐκ τοῦ τόκου,
Κλέος παρ' ἡμῖν οὐ τὸ δεύτερον φέρει.
Μνήμη τοῦ Πατριάρχου Λευΐ, υἱοῦ Ἰακώβ.
Θεοῦ μεγίστου θεῖος ὢν ὑπηρέτης,
Τί, Λευΐ, μεῖζον τῆς δε τῆς δόξης θέλεις;
Μνήμη τοῦ Πατριάρχου Ἰούδα, υἱοῦ Ἰακώβ, οὗ ἐκ τῆς φυλῆς ὁ Χριστός.
Ἰούδαν αἰνέσουσιν οἱ σεσωσμένοι·
Ἐξ Ἰούδα γὰρ Χριστὸς ἡ σωτηρία.
Μνήμη τοῦ Πατριάρχου Ζαβουλών, υἱοῦ Ἰακώβ, οὗ ἡ φυλὴ παράλιος.
Ἀκτὰς κατοικεῖν ὁ Ζαβουλὼν ἐκρίθη,
Γῆς καὶ θαλάττης εἰς ἓν ἄκρα συνδέων.
Μνήμη τοῦ Πατριάρχου Ἰσάχαρ, υἱοῦ Ἰακώβ, οὗ ἡ φυλὴ γηπόνος.
Στήσας ἑαυτὸν εἰς τὸ πονεῖν Ἰσάχαρ,
Ζωὴν συνιστᾷ, γῆθεν ἄρτον ἐκφέρων.
Μνήμη τοῦ Πατριάρχου Δάν, υἱοῦ Ἰακώβ, οὗ ἡ φυλὴ κριτής.
Λαοῦ κριτὴς Δάν, γλῶττα τῆς ἐξουσίας
Ζυγοῖς δικαίοις πᾶσιν ἐξάγων κρίσιν.
Μνήμη τοῦ Πατριάρχου Γάδ, υἱοῦ Ἰακώβ, οὗ ἡ φυλὴ λῃστευομένη ἢ λῃστεύουσα.
Γὰδ πειρατευθείς, πειρατεύων ἐκτρέχει,
Νίκαις δὲ πάντων πειρατῶν κατισχύει.
Μνήμη τοῦ Πατριάρχου Ἀσήρ, υἱοῦ Ἰακώβ, οὗ ἡ φυλὴ πλουσία ἐπὶ χώραις σιτοφόροις.
Ἀσὴρ δέ, φησί, πίονα πλουτεῖ στάχυν,
Τρέφει τε τοὺς ἄρχοντας ἄρτῳ πλουσίῳ.
Μνήμη τοῦ Πατριάρχου Νεφθαλείμ, υἱοῦ Ἰακώβ, οὗ ἡ φυλὴ πολὺ πλῆθος.
Ὡς ἔρνος ὄντως Νεφθαλεὶμ ἀνειμένον
Εἰς πλῆθος αὐτῷ τῆς φυλῆς ἡπλωμένης.
Μνήμη τοῦ Πατριάρχου Ἰωσήφ, υἱοῦ Ἰακώβ, οὗ ἡ φυλὴ περίδοξος καὶ περιφανής.
Ηὐξημένον σε, σὸς Πατὴρ εἶναι λέγων,
Δόξαν φυλῆς σῆς, Ἰωσήφ, διαγράφει.
Μνήμη τοῦ Πατριάρχου Βενιαμίν, υἱοῦ Ἰακώβ, οὗ ἡ φυλὴ ἀπὸ ἀγρίας πραεῖα.
Φαγὼν τὸ πρωῒ Bενιαμίν, ὡς λύκος,
Πρᾶος φανεῖς, δίδωσι βρῶσιν ἑσπέρας.
Μνήμη Φαρὲς καὶ Ζαρὰ τῶν διδύμων, υἱῶν Ἰούδα τοῦ Πατριάρχου.
Κοινῶς ἐπαινῶ σπέρμα κοινὸν Ἰούδα
Φαρὲς Ζαρά τε, τοὺς διδύμους συγγόνους.
Μνήμη Ἐσρώμ, υἱοῦ Φαρές.
Ἐκ Φαρὲς Ἐσρώμ, ὥσπερ ἐκ ῥίζης κλάδος,
Ἄμφω δὲ ῥίζης Ἀβραὰμ θεῖοι κλάδοι.
Μνήμη Ἀράμ, υἱοῦ Ἐσρώμ.
Γέγηθεν Ἐσρώμ, οὐ νοσῶν ἀτεκνίαν.
Ἀρὰμ γὰρ αὐτῷ τέκνον ἠγαπημένον.
Μνήμη Ἀμιναδάβ, υἱοῦ Ἀράμ.
Τὸν Ἀμιναδὰβ ἐξ Ἀρὰμ φῦναι λόγος.
Τούτου γὰρ υἱὸν ἡ Γραφὴ τοῦτον λέγει.
Μνήμη Ναασών, υἱοῦ Ἀμιναδάβ.
Εἷς καὶ Ναασὼν τῆς, Ἰούδα φατρίας,
Ἐξ Ἀμιναδὰβ τῆς φυλῆς ἐξ, Ἰούδα.
Μνήμη Σαλμών, υἱοῦ Ναασών.
Ηὔξησε σειρὰν Ἀβραμιαίου γένους
Σαλμὼν προελθὼν τῆς Ναασὼν ὀσφύος.
Μνήμη Βοόζ, υἱοῦ Σαλμών.
Εὐαγγελιστά, τοῦδε Σαλμὼν υἱέα,
Τίνα γράφεις σὺ; Τὸν Βοόζ, φησί, γράφω.
Μνήμη Ὠβήδ, υἱοῦ Βοόζ, τοῦ ἐκ τῆς Ῥοὺθ γεννηθέντος.
Ἐκ Ῥοὺθ μὲν Ὠβήδ, τὴν φυλὴν Μωαβίτης,
Ἐκ τοῦ Βοὸζ δὲ δῆλος, Ἰσραηλίτης.
Μνήμη Ἰεσσαί, υἱοῦ Ὠβήδ.
Ἰεσσαὶ τίκτε, τικτέτω καὶ σὸν γένος,
Ἕως ἀπ' αὐτοῦ Παῖς Θεὸς τεχθῇ μέγας.
Μνήμη Δαυΐδ Βασιλέως, υἱοῦ Ἰεσσαί.
Ἐγὼ τὶ φήσω, μαρτυροῦντος Κυρίου,
Τὸν Δαυΐδ εὗρον, ὡς ἐμαυτοῦ καρδίαν;
Μνήμη Σολομῶντος Βασιλέως, υἱοῦ Δαυΐδ.
Σοφὸς Σολομὼν πρῶτος ἐν σοφοῖς βίου,
Ἔχων τὸ πρῶτον τῶν καλῶν τῶν τοῦ βίου.
Μνήμη Ῥοβοὰμ Βασιλέως, υἱοῦ Σολομῶντος.
Ἐγκώμιόν σοι Ῥοβοάμ, πλέκω μέγα,
Σὸν πάππον εἶναι τὸν μέγαν Δαυῒδ λέγων.
Μνήμη Ἀβιὰ Βασιλέως, υἱοῦ Ῥοβοάμ.
Βοᾷ Ῥοβοὰμ πρὸς τὸν Ἀβιὰ λέγων·
Ἐγὼ Πατὴρ σός, καὶ σύ μου τὸ τεκνίον.
Μνήμη Ἀσὰ Βασιλέως, υἱοῦ Ἀβιά.
Εὐθῆ τὸν Ἀσὰ μηνύει Βασιλέα,
Ἡ τετράτιτλος τῶν Βασιλειῶν βίβλος.
Μνήμη Ἰωσαφὰτ Βασιλέως, υἱοῦ Ἀσά.
Ἰωσαφὰτ τὰ πάντα χρηστὸς ἐν βίῳ
Εὑρὼν ἀφορμάς πατρόθεν χρηστοῦ βίου.
Μνήμη Ἰωρὰμ Βασιλέως, υἱοῦ Ἰωσαφάτ.
Ἰωρὰμ ἡμῖν ἐξ Ἰωσαφὰτ ἔφυ·
Ὑιὸς Βασιλεύς, ἐκ πατρὸς Βασιλέως.
Μνήμη Ὀζίου Βασιλέως, υἱοῦ Ἰωράμ.
Ἀνῆκε καρπὸν εὐγενῆ τὸν Ὀζίαν,
Ἄναξ Ἰωράμ, Ἰωσαφὰτ ὁ κλάδος.
Μνήμη Ἰωάθαμ Βασιλέως, υἱοῦ Ὀζίου.
Τὸν Ἰωάθαμ, ὡς νεοττὸν Ὀζίου,
Τῆς βασιλείας ἡ καλιὰ λαμβάνει.
Μνήμη Ἄχαζ Βασιλέως, υἱοῦ Ἰωάθαμ.
Τὸ τῆς κεφαλῆς στέμμα Ἰωάθαμ,
Στέφει κεφαλὴν εὐπρεπῶς καὶ τὴν Ἄχαζ.
Μνήμη Ἐζεκίου Βασιλέως, υἱοῦ Ἄχαζ.
Σοβεῖ τελευτὴν δακρύσας Ἐζεκίας.
Τοσοῦτον ἰσχύουσι ῥεῖθρα δακρύων!
Μνήμη Μανασσῆ Βασιλέως, υἱοῦ Ἐζεκίου.
Σωτηριῶδες πρὸς μετάγνωσιν βάθρον,
Μανασσῆς ἡμῖν τὴν προσευχὴν πηγνύει.
Μνήμη Ἀμμὼν Βασιλέως, υἱοῦ Μανασσῆ.
Ἀμμὼν κυηθεὶς τῆς ἁλουργίδος μέσον,
'Ἦν καὶ Βασιλεύς, καὶ Βασιλείας τέκνον.
Μνήμη Ἰωσίου Βασιλέως, υἱοῦ Ἀμμών.
Ἰωσίας ἔναντι τοῦ Θεοῦ μέγας,
Ὃν γνοὺς ἐπαινεῖν, δειλιῶν μὴ σμικρύνω.
Μνήμη Ἰεχονίου Βασιλέως, υἱοῦ, Ἰωσίου.
Ἐν Βαβυλῶνος τῇ μετοικίᾳ λόγος,
Ἰεχονίαν ἐμπαροικῆσαι βίῳ.
Μνήμη Σαλαθιήλ, υἱοῦ Ἰεχονίου.
Πρῶτον μέτ' αὐτὴν τὴν μετοικίαν τέκνον
Τὸν Σαλαθιὴλ Ἰούδα φυλὴ φύει.
Μνήμη Ζοροβάβελ, τοῦ τὸν Ναὸν τῶν Ἱεροσολύμων καυθέντα ἀνεγείραντος.
Nαβουζαρδὰν ἔκαυσε Ναὸν Κυρίου,
Οὗ καύσιν ἦρε κτίσματι Ζοροβάβελ.
Μνήμη Ἀβιούδ, υἱοῦ Ζοροβάβελ.
Ἀβιοὺδ ὅρπηξ, οὗ φυὴ Ζοροβάβελ.
Ὡς τὴν φυὴν οὖν, καὶ τὸν ὅρπηκα γράφω.
Μνήμη Ἐλιακείμ, υἱοῦ Ἀβιούδ.
Τὸν Ἐλιακεὶμ Ἀβιοὺδ γράφει γόνον,
Ματθαῖος ἡμῖν, ἀκριβὴς γονογράφος.
Μνήμη Ἀζώρ, υἱοῦ Ἐλιακείμ.
Ὁ θεῖος Ἀζὼρ ἐξ Ἐλιακεὶμ ἔφυ,
Θεία Γραφὴ λέγουσα τοῦτο πεισάτω.
Μνήμη Σαδώκ, υἱοῦ Ἀζώρ.
Ἀζὼρ κυΐσκων τὸν Σαδὼκ οὐ λανθάνει,
Ὃν συγγραφεὺς γνοὺς ἐκκαλύπτει τὸν τόκον.
Μνήμη Ἀχείμ, υἱοῦ Σαδώκ.
Τοῖς τοῦ Σαδὼκ ζητοῦσιν υἱόν, Ματθαῖος,
Δείξει τὸν Ἀχείμ, ἐκβαλὼν τὸ βιβλίον.
Μνήμη Ἐλιούδ, υἱοῦ Ἀχείμ.
Τεχθεὶς ἀπ' Ἀχείμ, Ἐλιοὺδ ὤφθη τέκνον,
Ὀφθήσεται δὲ καὶ πατὴρ τεκνοτρόφος.
Μνήμη Ἐλεάζαρ, υἱοῦ Ἐλιούδ.
Ἰδοὺ τεκόντα καὶ τὸν Ἐλιοὺδ ἔγνων,
Ἐλεάζαρον τέκνον· εἰ βούλει, μάθε.
Μνήμη Ματθάν, υἱοῦ Ἐλεάζαρ.
Ἐλεάζαρ δὲ τὸν Ματθὰν γεννᾶν λέγει,
Μαιευτρίας ἄκουε, Ματθαίου Βίβλου.
Μνήμη Ἰακώβ, υἱοῦ Ματθάν.
Καὶ Ματθὰν εἰσήνεγκεν υἱὸν εἰς βίον
Τὸν Ἰακωβ γὰρ εἰσενεγκὼν εὑρέθη.
Μνήμη Ἰωσὴφ τοῦ Μνήστορος, υἱοῦ Ἰακώβ.
Μνηστὴρ Ἰωσήφ· ᾧ τὸ Πνεῦμα πρὸ γάμου,
Μνηστὴν ἐκείνου, συλλαβοῦσαν δεικνύει.
Μνήμη τοῦ δικαίου Μελχισεδέκ.
Ἔχει Γραφὴ πατρὸς σε καὶ μητρὸς δίχα,
Χριστοῦ τυποῦντα Μελχισεδὲκ τοὺς τόκους.
Μνήμη τοῦ δικαίου Ἰώβ.
Ὕψιστον εὑρὼν ἀξίως ἐπαινέτην,
Ἰὼβ ἐπαίνων οὐ δέῃ τῶν γηΐνων.
Μνήμη τοῦ Προφήτου Μωσέως, καὶ Ὤρ καὶ Ἀαρὼν τῶν Ἱερέων.
Σὺν Ὤρ Ἀαρὼν προγράφει Χριστοῦ πάθος,
Ὑψοῦντες ἄμφω σταυρικῶς τὸν Μωσέα.
Μνήμη Ἰησοῦ τοῦ Ναυῆ.
Ὑμνεῖν Ἰησοῦν ποῖος ἀρκέσει λόγος,
ᾯ συλλαλῶν ὑπῆρχε καὶ Θεὸς Λόγος;
Μνήμη τοῦ Ἁγίου Προφήτου Σαμουήλ.
Ὀφθαλμὸν ἡμῖν εὐμενῆ Θεοῦ τίθει,
Ὀφθαλμὲ θεῖε, καὶ τὰ μέλλοντα βλέπων.
Μνήμη τοῦ Προφήτου Νάθαν.
Ἁμαρτιῶν ἔλεγχος ὀξὺς ὢν Νάθαν,
Ἡμάρτομεν λέγουσι, συγγνώμην νέμοις.
Μνήμη τοῦ Ἁγίου Προφήτου Δανιήλ.
Καὶ θηρία φρίττουσιν ἀρετῆς φίλον.
Ἔργοις Δανιὴλ τοῦτο πιστοῦται μέγας.
Μνήμη τῶν Ἁγίων, τριῶν Παίδων.
Καὶ πῦρ, τὸ πῦρ ἦν τῆς καμίνου, καὶ δρόσος.
Πρὸς δυσσεβεῖς πῦρ, πρὸς δὲ τοὺς Παῖδας δρόσος.
Μνήμη τῆς δικαίας Σάρρας, γυναικὸς Ἀβραάμ.
Νεύσει Θεοῦ καὶ στεῖρα νικᾶται φύσις·
Καὶ μάρτυς ὠδίνουσα Σάρρα παιδίον.
Μνήμη τῆς δικαίας Ῥεβέκκας, γυναικὸς Ἰσαάκ.
Καὶ τὴν ἀρίστην τῶν γυναικῶν Ῥεβέκκαν,
Ἄριστος εὗρεν ἀνδρῶν κοινὸν λέχους.
Μνήμη τῆς δικαίας Λείας, πρώτης γυναικός, Ἰακώβ.
Λείας προσώπῳ Κύριος μὴ δοὺς χάριν,
Κυήσεως δίδωσι τῇ μήτρᾳ χάριν.
Μνήμη τῆς δικαίας Ῥαχήλ, δευτέρας γυναικός, Ἰακώβ.
Θεοὺς πατρῴους ἡ Ῥαχὴλ κλέπτει πόθῳ,
Ἐν ἐσχάτῳ δὲ τὸν Θεὸν ποθεῖ Λόγον.
Μνήμη τῆς δικαίας Ἀσινέθ, γυναικός, Ἰωσὴφ τοῦ παγκάλου.
Κάλλει παρῆλθεν ἥλιος μὲν ἀστέρας,
Ἡ δ' Ἀσινὲθ μοι τὰς ὑφ' ἥλιον κόρας.
Μνήμη τῆς δικαίας Μαρίας, ἀδελφῆς Μωϋσέως.
ᾌσωμεν , εἰπέ, καὶ πάλιν τῷ Κυρίῳ,
Ψυχῆς κροτοῦσα τύμπανον νῦν Μαρία.
Μνήμη τῆς δικαίας Δεβόρρας τῆς κρινάσης τὸν Ἰσραήλ.
Ὑπὲρ γυναῖκας ἡ Δεβόρρα τὴν φρένα,
Βάθει φρενὸς κρίνουσα λαὸν Κυρίου.
Μνήμη τῆς δικαίας Ῥούθ.
Ἔθνος λιποῦσα Ῥοὺθ ἑαυτῆς καὶ σέβας,
Ἔθνει προσῆλθε καὶ Θεῷ τοῦ Μωσέως.
Μνήμη τῆς δικαίας Σαραφθίας, πρὸς ἣν Ἠλίας ἀπεστάλη.
Ἄσπαρτον εἶχε τὴν τροφὴν Σαραφθία,
Kαινὸν λαχοῦσα λήϊνον τὸν Ἠλίαν.
Μνήμη τῆς δικαίας Σωμανίτιδος τῆς ξενοδοχησάσης τὸν Ἐλισαῖον.
Ἐλισαῖος σοι κλεῖθρα νηδύος λύει,
ᾯ κλεῖθρα Σωμανῖτις ἤνοιξας δρόμου.
Μνήμη τῆς δικαίας Ἰουδίθ, τῆς ἀνελούσης τὸν Ὀλοφέρνην.
Ὃν πᾶς ἀνὴρ ἔφριττε, δεινὸν ὁπλίτην,
Γυνὴ καθεῖλεν, Ἰουδίθ, Ὀλοφέρνην.
Μνήμη τῆς δικαίας Ἐσθήρ, τῆς λυτρωσαμένης τὸν Ἰσραὴλ ἐκ θανάτου.
Ἔσωσεν Ἐσθὴρ ἄνδρας Ἰσραηλίτας,
ᾍδου κυνὴν μέλλοντας ἐνδῦναι πάλαι.
Μνήμη τῆς δικαίας Ἄννης, τῆς μητρὸς Σαμουὴλ τοῦ Προφήτου.
Εὐχῆς τέκνον τεκοῦσα Σαμουὴλ μέγαν,
Νικᾷ Φενάνναν, Ἄννα πολλὴν ἐν τέκνοις.
Μνήμη τῆς δικαίας Σωσάννης.
Kανὼν πρόκειται σωφρονούσαις ἐν βίῳ,
Ὁ τῆς Σωσάννης σωφρονέστατος βίος >>.
ΑΝ ΣΥΝΕΧΙΣΕΤΕ ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΤΟΣΟ ΤΕΡΑΣΤΙΟΥΣ ΥΜΝΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ , ΕΒΡΑΙΟ-ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ…
ΔΕΝ ΘΑ ΞΑΝΑΧΡΕΙΑΣΤΕΙΤΕ ΠΟΤΕ…ΝΑ ΞΑΝΑΣΧΟΛΗΘΕΙΤΕ , ΜΕ
ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ ΟΜΗΡΟ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ! ! !
ΤΙ ΕΓΡΑΨΕ ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ ΑΥΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ…ΜΟΝΟ 33.000 ΣΤΙΧΟΥΣ….ΣΙΓΑ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑ ! ! !
ΕΣΕΙΣ ΟΠΩΣ ΘΑ ΕΙΔΑΤΕ ΕΒΡΑΙΟ-ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ…..
ΑΝ ΓΡΑΨΕΤΕ ΑΚΟΜΗ ΛΙΓΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
<< ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ >> ΣΑΣ…
ΣΙΓΟΥΡΑ ΘΑ ΤΟΝ ΠΕΡΑΣΕΤΕ…ΚΑΙ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΡΑΙΚΗ ΔΙΑΦΟΡΑ ! ! !
ΠΑΡΤΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΤΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗ , ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΕΤΕ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΠΑΡΑΠΑΝΩ…
ΓΙ΄ ΑΥΤΗΝ ,ΤΗΝ ΓΙΟΡΤΙΝΗ ΣΑΣ ΚΑΙ ΕΒΡΑΙΚΗ , ΟΡΘΟ-Λ-ΟΞΗ ΜΕΡΑ ! ! !
ΓΙΑΤΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΗΝ ΠΕΙΣ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ! ! !
ΕΛΛΗΝ ΓΡΗΓΟΡΟΜΙΧΕΛΑΚΗΣ
Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου 2016

Η μυστική δύναμη της έμμηνου ρύσεως σας αποκαλύπτεται!



της KatherineSmith
Ο εμμηνορροϊκός κύκλος έχει να κάνει με την ενέργεια και την δύναμη των γυναικών, την δύναμη να υπάρχουν, να βοηθάνε, να λαμβάνουν και να δημιουργούν.
Στην διάρκεια της ιστορία διαφορετικοί πολιτισμοί έχουν κρατήσει διαφορετική στάση απέναντι στην εμμηνόρροια των γυναικών. Οι θέσεις κυμαίνονται από την ιεροποίηση του αίματος της περιόδου ως την θεώρησή του ως επικίνδυνο και ακάθαρτο.
Για παράδειγμα η Αγία Γραφή λέει:
Ἄς παρατηρήσουμε τήν ἀντιστοιχία τῶν δώδεκα ἐτῶν τῆς ἀσθενείας τῆς αἱμορροούσης καί τῆς ἡλικίας τῆς θυγατέρας τοῦ Ἰαείρου. Ἡ αἱμορροοῦσα γυναίκα θεωρεῖτο ἀκάθαρτη (βλ. Λευιτ. 15,19-30)
Αυτή είναι η βάση πάνω στην οποία η εβραϊκή παράδοση θεωρεί τις γυναίκες ακάθαρτες και βρόμικες, ενώ βρίσκονται σε εμμηνόρροια. Ταμπού του ελληνορωμαϊκού πολιτισμού επίσης, πίστευαν ότι το εμμηνορροϊκό αίμα μπορούσε να ξινίσει το κρασί, να μαράνει καλλιέργειες, να προκάλεσε φρούτα να πέσουν από τα δέντρα και να εξασθενίσει τον χάλυβα, και ούτω καθεξής…
Σήμερα, στη δυτική κοινωνία, ένα μεγάλο μέρος της γλώσσας και της στάσης που περιβάλλει την έμμηνο ρύση είναι αρνητική, αφού πολλοί αναφέρονται στην εμμηνόρροια ως «κατάρα».
Πολλές γυναίκες θεωρούν την μηνιαία αιμορραγία τους ως επαχθείς και άβολη. Μόνο μέχρι να θέλουν να μείνουν έγκυες.
Στις αρχαίες παραδοσιακές φυλές η είσοδο ενός κοριτσιού στην γυναικεία φύση του, συμβολιζόταν από την πρώτη περίοδο του και γιορταζόταν και τιμόταν.
Η Ιερότητα της έμμηνου ρύσεως σε παραδοσιακές φυλές
# 1 ιερότητα της έμμηνου ρύσεως στους Apache, ινδιάνικη φυλή
Apache Woman Sunrise Ceremony
Τα κορίτσια των Apache όταν έχουν την πρώτη τους περίοδο παίρνουν μέρος σε μια τετραήμερη τελετή που γιορτάζει την άνθηση της γονιμότητάς τους και περιλαμβάνει πασπάλισμα με γύρη από τους στήμονες των λουλουδιών. Αυτό είναι κάπως διαφορετικό από την δυτική προσέγγιση της παράδοσης ενός πακέτου σερβιετών και της συμβουλής «η καλύτερη αντισύλληψη είναι να πεις όχι». Αυτό λίγο πολύ συνοψίζει την εκπαίδευση που μας δόθηκε ως έφηβοι στην δεκαετία του 1970/80 σχετικά με την έμμηνο ρύση και τη σεξουαλικότητα.
# 2 ιερότητα της έμμηνου ρύσεως στους Dogon, αφρικανική φυλή
Dogon Tribe Menstruation Hut
Στην φυλή Dogon, στην Αφρική διαθέτουν ένα ειδικά διαμορφωμένο καλύβι για να πάει το κορίτσι που αδιαθετεί. Αυτό δεν γίνεται επειδή θεωρείται ακάθαρτο, αλλά για να του δώσουν το χώρο να ασκήσει τις ιδιαίτερες σαμανικές δυνάμεις του που είναι αυξημένες κατά την έμμηνο ρύση.
# 3 ιερότητα της έμμηνου ρύσεως στους Ινδιάνους
Apache Menstrual Hut
Στους Ινδιάνους της Αμερικής το «φεγγαροκάλυβο» είχε ένα παρόμοιο σκοπό. Η περίοδος της έμμηνου ρύσεως θεωρήθηκε μια χρονική στιγμή μεγάλης δύναμης οραματισμού. Ως εκ τούτου, το ινδιάνικο ρητό, «ο πιο γρήγορος τρόπος για να καταστρέψεις μια φυλή είναι να καταστρέψεις το φεγγαροκάλυβο.»
Δυστυχώς αυτή η αρχαία γνώση και η κατανόηση της πνευματικής δύναμης και της σύνδεσης του έμμηνου κύκλου δεν έχει περάσει από γενιά σε γενιά στην σύγχρονη γυναίκα.
Η έμμηνος ρύση – Μια περίοδος για να εκμεταλλευτούμε την Θηλυκή Δύναμη, την Γονιμότητα & την Δημιουργικότητα
Είναι μια πραγματικά ιερή στιγμή για μια γυναίκα για να αξιοποιήσει την θηλυκή δύναμη, την γονιμότητα, την δημιουργικότητα και την ανύψωση του πνεύματος. Ο εμμηνορροϊκός κύκλος έχει να κάνει με την ενέργεια και την δύναμη των γυναικών, την δύναμη να υπάρχουν, να βοηθάνε, να λαμβάνουν και να δημιουργούν.
Έχουμε μάθει, μέσα από την δική μας προσωπική εμπειρία ότι είναι σημαντικό να πάρετε τον χρόνο για να τιμήσετε τις πρώτες 2 ημέρες της αιμορραγίας [moontime]. Να αναπαυόμαστε και να επιτρέπουμε στην συνειδητότητά μας να έλκεται προς τα μέσα. Αυτό επιτρέπει την βαθιά σύνδεση για την ενίσχυση της διαίσθησης, της έμπνευσης, της δημιουργικότητας, της γυναικείας σοφίας, της εσωτερικής καθοδήγησης και της πνευματικής αφύπνισης
Η σημασία της Σεληνιακής Ώρας (αιμορραγία)
Κατά τη διάρκεια της σεληνιακής σας ώρας, η ενέργεια σας θα είναι χαμηλότερη, αλλά η διαίσθηση και η ευαισθησία σας θα είναι αυξημένες. Ως εκ τούτου, η σεληνιακή ώρα είναι μια περίοδος ήσυχης αναζήτησης, να συνδεθούμε με τις εσωτερικές μας ανάγκες και να τις γνωρίσουμε. Αυτός είναι ο λόγος που η έμμηνος ρύση είναι ένα δώρο. Διάφορες φυλές το αναγνώρισαν και γι΄ αυτό και δημιούργησαν τον χώρο για τελετουργικές και πνευματικές πρακτικές.
Εάν αυτό δεν γίνεται, στραγγίζει τα κυτταρικά αποθέματα ενέργειας των ωοθηκών μας και τα επινεφρίδια. Αυτό επηρεάζει τη γονιμότητά, την ορμονική ισορροπία, και τελικά, την εύκολη ή δύσκολη μετάβασή μας στην εμμηνόπαυση. Αν και τα συμπτώματα PMS όπως και η περίοδος του πόνου που συνδέεται με την εμμηνόρροια, δεν είναι το ίδιο πράγμα. Ό, τι δυσάρεστο βιώνει το σώμα μας δείχνει ότι τα πράγματα είναι εκτός ισορροπίας.
6 τρόποι για να ενδυναμωθείτε κατά την έμμηνο ρύση σας
Νιώστε ελεύθερες να εξερευνήσετε και να παίξετε με τις ακόλουθες προτάσεις και τρόπους για να τιμήσετε την χρονική περίοδο:
# 1 Κρατήστε τον εαυτό σας ζεστό, ειδικά στην κοιλιά σας, στο κάτω μέρος της πλάτης και στα πόδια.
# 2 Πηγαίνετε για ύπνο νωρίς, ειδικά την πρώτη ημέρα της αιμορραγίας.
# 3 Καταγράψτε τα συναισθήματά σας, τις απίθανες ιδέες που σας έρχονται και τα όνειρά σας.
# 4 Περάστε αρκετό χρόνο στη φύση ή κάνοντας διαλογισμό.
# 5 Μοιραστείτε με το αγαπημένο σας πρόσωπο τις σκέψεις σας και τα συναισθήματά σας.
# 6 Αναρωτηθείτε αν υπάρχει κάτι που πρέπει να αφήσετε, προκειμένου να δημιουργηθεί χώρος για κάτι καινούριο;
Μετάφραση Αγγελίνα Αγγελακοπούλου

Αναδημοσίευση: Αργύριος Μαρινάκης Έλλην Πολίτης

Σου άρεσε; Γίνε Αναγνώστης τής Ιστοσελίδος μας μέ ένα κλίκ, επάνω δεξιά στήν αρχική σελίδα μας. 

Σχολιάστε!!
Μοιραστείτε το! Κοινοποιήστε το!
Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Καβείρια Μυστήρια!!!Όλη η αλήθεια!!!






Οι τελετές, τα μυστήρια, οι ιερουργίες που τελούνταν στη Σαμοθράκη, γίνονταν για να τιμηθούν οι Θεοί Κάβειροι. Ποιοι ήταν αυτοί; Πρώτη, η Μεγάλη Μητέρα, η μητέρα γη. Στην τοπική γλώσσα - που διατηρήθηκεσαν γλώσσα των τελετών - λεγόταν Αξίερος. Ταυτίζονταν με την Δήμητρα και την αποκαλούσαν Ηλέκτρα - δηλαδή φωτοδότρα - Λαμπρή, Στρατηγίδα και Ηγέτιδα. Η μορφή της, εικονίζονταν στα νομίσματα της Σαμοθράκης ανάμεσα σε δυο λιοντάρια. Μαζί με την Μεγάλη Μητέρα λατρεύονταν ο σύζυγός της, ένας ιθυφαλλικός θεός της γονιμότητας που το όνομά του ήταν Καδμίλος και που πολλές φορές ταυτίζονταν με τον Ερμή γιατί τα σύμβολα αυτού του Θεού, δηλαδή το ιερό του ζώο, ο κριός, που συμβόλιζε κατ' άλλους τη γονιμοποιό δύναμη, κατ' άλλους τον αρχηγό ποιμένα, καθώς και το φιδοκέφαλο κηρύκειό του, βρέθηκαν χαραγμένα σε νομίσματα και σε επιγραφές του Ναού.
Όμως, άλλοι έλεγαν πως οι Κάβειροι είναι δύο άρρενες δίδυμοι Θεοί και τους συνέδεαν με τους Διόσκουρους, άλλοι πάλι, πως οι Θεοί ήταν τρεις και κάτω απ' τα τοπικά ονόματα που τους αποδίδονταν Αξίερος, Αξιόκερσα, Αξιόκερσος, υποδηλώνονταν η Δήμητρα, η Κόρη και ο Ερμής. Άλλοι προσθέτουν και τον Άδη, την Εκάτη, τη Ρέα, τους Κορύβαντες, τον Ουρανό και τη Γαία. Ακόμα και η Αφροδίτη - η Κηρινθία - που ίσως είναι αυτή που παριστάνεται σε περίεργα τρίμαστα γυμνά ειδώλια που βρέθηκαν στις ανασκαφές, φαίνεται να θεωρείται πως ανήκε στους Κάβειρους, τους Μεγάλους Θεούς. Είναι πολύ απροσδιόριστα τόσο ο αριθμός όσο και τα ονόματα τους, έτσι που η σύγχυση γύρω απ' την προσωπικότητα τους να αυξάνει με το πέρασμα των αιώνων.
Αυτή η πολυπροσωπία, η ταύτηση των Καβείρων με τους περισσότερους Θεούς του ελληνικού μα και του ανατολικού Πανθέου, μια και άλλοι έλεγαν πως και η Κυβέλη συγκαταλέγεται σ' αυτούς, αυτή ή πολυωνυμία πού επιτρέπει στον αμύητο την ελευθερία να λατρεύει, εκεί, κάτω απ' το όνομα των Μεγ. Θεών, τον Θεό πού τον εκφράζει, οδηγεί στη σκέψη πως στα μυστήρια της Σαμοθράκης φανερώνονταν η γενική και απρόσωπη για την θεότητα θεωρία που ενυπάρχει και στα Ορφικά μυστήρια όπου ο Θεός προσφωνείται «Μέγα πνεύμα», «Μέγας Ελευθερωτής», «Μεγάλη ψυχή του κόσμου», «Λόγος».
Τι ακριβώς γινόταν στις τελετές της Σαμοθράκης, δεν μπορούμε να ξέρουμε γιατί οι μυούμενοι τηρούσαν μυστικά τα τελούμενα. Ο Πλούταρχος γράφει: «Οποίοι τινές είναι οι Κάβειροι και όποια τινά μυστήρια τελούν εις την Μητέρα Ρέαν θα ζητήσω συγγνώμην από τους φιλομαθείς διά την σιωπήν μου αυτήν. Οποία δε η παρακαταθήκη και τα εις αυτήν τελούμενα δεν μοι επιτρέπεται να γράψω». Κι' ό Ηρόδοτος στην «Ευτέρπη» του εξηγώντας ορισμένες θρησκευτικές συνήθειες των Αθηναίων λέγει ότι το έθιμον παρέλαβαν από τους Σαμοθρακίτες. «Όστις δε εμυήθη τα μυστήρια των Καβείρων τα όποια τελούν οι Σαμόθρακες, εκείνος γνωρίζει τι λέγω» και παρακάτω: «Οι Πελασγοί αποδίδουν εις αυτό ιεράν αιτίαν την οποίαν εξηγούν τα μυστήρια της Σαμοθράκης». Και ο Γερμανός αρχαιολόγος και φιλόλογος Αύγουστος Λόμπεκ στη μελέτη του «Αγλαόφαμος» για τη θρησκεία των Αρχαίων Ελλήνων, σηκώνει κατά το κοινώς λεγόμενο ψηλά τα χέρια και ομολογεί: «Ο θέλων να σαφηνίση την φύσιν των Καβειρίων μυστηρίων ματαιοπονεί».
Γνωρίζουμε όμως κάτι πολύ σοβαρό που προκαλεί το ενδιαφέρον και τον θαυμασμό μας. Γνωρίζουμε πως τα μυστήρια της Σαμοθράκης είχαν πανανθρώπινο χαρακτήρα! Κι' αυτό είναι το θαυμαστό κι' αξιοσημείωτο. Αυτή ακριβώς η προοδευτική τάση, αυτή η παγκοσμιότητα, η απεριόριστη εισδοχή στους κόλπους της θρησκείας παντός προσερχόμενου προς αυτήν, ή χωρίς εξαιρέσεις και διακρίσεις διδασκαλία της. Στα Καβείρια μυστήρια, επιτρεπόταν η συμμετοχή ατόμων αδιαφόρως εθνότητας, ηλικίας, κοινωνικού αξιώματος και φύλου κι' αυτό αποτελεί το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό τους. Η εξομοίωση - κυρίως των φύλων και των τάξεων - σε μια εποχή τόσο μακρινή που οι γυναίκες θεωρούνταν κατώτερες υπάρξεις και οι δούλοι ατελή όντα, αυτός ο πανανθρώπινος χαρακτήρας των μυστηρίων της Σαμοθράκης, δίνει το μέτρο αξιολογήσεως της ευρύτητας των αντιλήψεων και της καθολικότητας των ιδεών και των αρχών τους και μπορεί να θεωρηθεί - ως προς το σημείο αυτό - ο πρόδρομος της χριστιανικής κοινωνίας. Άνδρες, γυναίκες, παιδιά, δούλοι, δουλοπάροικοι, αλλοεθνείς, αλλόπιστοι κι' έγχρωμοι, ήταν δεκτοί στη θρησκεία, θεμελιώδης σκοπός των μυστηρίων αυτών ήταν η ηθικοποίηση του ανθρώπου. Με τη μύηση τους αναλάμβαναν ηθικές και κοινωνικές υποχρεώσεις κι ο Διόδωρος ο Σικελιώτης λέει ότι «οι μυούμενοι εγίνοντο ευσεβέστεροι, δικαιότεροι και κατά πάντα καλλίτεροι».
Όμως, όσο κι αν ο φιλελευθερισμός του χαρακτήρα των μυστηρίων επέτρεπε την προσέλευση και εισδοχή παντός βουλομένου, όπως προαναφέραμε, υπήρχε ένας ρητός κι' απαράβατος όρος, που αποκλειστικά και μόνο εδώ συναντάμε. Τον όρο αυτό κανείς δεν μπορούσε ν' αποφύγει ή να παρακάμψει. Ήταν η εξομολόγηση! Βασική κι' απαραίτητη προϋπόθεση και προπαρασκευαστικό στάδιο της μυήσεως, ήταν η ψυχική κάθαρση του ανθρώπου που ζητούσε να μυηθεί! Ταγμένος γι' αυτόν τον σκοπό, την εξομολόγηση δηλαδή, ήταν ειδικός ιερέας αποκαλούμενος Κόης. «Κόης, ο φονέα καθαίρων» που άκουγε τον εξομολογούμενο κι' είχε το αξίωμα να εξαγνίζει ακόμα και τον φονιά που μετάνοιωνε για την πράξη του. Έτσι, εκτός απ' τη λατρευτική και θρησκευτική έννοια, βλέπουμε πως τα μυστήρια της Σαμοθράκης, είχαν φιλοσοφική βάση και χαρακτήρα κοινωνικής αρετής.
Ύστερα από την εξομολόγηση και την έγκριση του Κόη και των Ανακτοτελεστών, ο κατηχημένος μπορούσε να προσέλθει στην τελετή της μυήσεως. Πιθανολογείται πως η μύηση γινόταν τη νύχτα, με το φως των δαδιών και λυχναριών των μυημένων που παραβρίσκονταν στην τελετή. Πλήθος είναι τα λυχνάρια που βρέθηκαν στις ανασκαφές με εγχάρακτο το γράμμα Θ δηλωτικό των Μεγάλων Θεών, αλλά και πάμπολλες είναι οι θέσεις για τοποθέτηση των δαδιών που σώζονται στους τοίχους του Ιερού. Ο μυούμενος καθόταν πάνω σε θρόνο γι' αυτό και η τελετή λεγόταν «θρονισμός». Φαίνεται πως σ' αυτό το στάδιο οι μυούντες χόρευαν γύρω απ' τον μυούμενο. Πολλές μαρτυρίες και κυρίως του Πλούταρχου υπάρχουν γι' αυτή τη φάση της τελετής.
Ύστερα από τον θρονισμό, ο ίερέας οδηγούσε τον μύστη στο άβατο του Ιερού κι εκεί, το νέο μέλος, παρακολουθούσε, είχε δηλαδή την εποπτεία, κάποιας ιερής αναπαράστασης με πιθανό αντικείμενο την έκφραση κοσμογονικών ιδεών στις όποιες πρώτευε η μυστηριώδης τους γενεαλογία. Έτσι, έφθανε στον βαθμό της εποπτείας. Μπροστά στο άβατο του Ιερού υπήρχε επιγραφή, που αποκάλυψε η αρχαιολογική σκαπάνη και που απαγόρευε με λιτό αλλά απόλυτο τρόπο, την είσοδο. «Αμύητον μη εισιέναι». Αργότερα, με την προσέλευση και των Ρωμαίων στα μυστήρια, προσετέθη απαγορευτική επιγραφή και στα Λατινικά. «Deorum sacra qui non acceperunt non intrant».
Στον καινούργιο μύστη προσφέρονταν στεφάνι από ελιά και πορφυρή ζώνη που τον προφύλαγε απ' τους κινδύνους, ιδιαίτερα τους θαλασσινούς. H μύηση μπορούσε να γίνει σ' οποιαδήποτε εποχή και κυρίως απ' τον Απρίλη ως τον Σεπτέμβριο, την εποχή κυρίως που η Σαμοθράκη ήταν προσιτή στη ναυσιπλοΐα. Φαίνεται δηλαδή πώς δεν ήταν απαραίτητο να συμπέσει η μύηση με τις ετήσιες πανηγυρικές εκδηλώσεις. Αυτές, διαρκούσαν εννιά μέρες κατά τις όποιες κάθε πόλη απ' τα νησιά, τη Θράκη και τα Μικρασιατικά παράλια έστελνε τους πρεσβευτάς της. Πρεσβευτή έστελνε ακόμα και η πόλη της Σαμοθράκης κι αυτό αποδεικνύει ότι το Ιερό δεν θεωρούνταν αυτονόητο ότι ανήκε στο νησί αλλά πως ήταν όλου του κόσμου.
Πριν από τις τελετές έσβυναν γενικά κάθε φωτιά στο νησί κι έφερναν νέα φλόγα απ' το ιερό των Καβείρων της Δήλου. Πότε γίνονταν οι γιορτές αυτές δεν μπόρεσε να καθορισθεί.
Παρ' όλο που η μύηση γίνονταν αποκλειστικά στη Σαμοθράκη, όπου η λατρεία των Καβείρων άρχισε πριν από τον 7ο αιώνα, η διδασκαλία ξαπλώθηκε γρήγορα, πρώτα στα γειτονικά νησιά, Λήμνο, Ίμβρο, Τένεδο, πέρασε στις ακτές της Θράκης και της Ιωνίας και τελικά έφτασε σ' ολόκληρη την Ελλάδα. Σύμφωνα με περιγραφές του Στράβωνα και του Παυσανία αλλά και διαπιστώσεις από ανασκαφές, ιερά των Καβείρων υπήρχαν στη Σύρο, οπού και νόμισμα με τη μορφή τους, στη Θήβα, Δήλο, Πάρο, Χίο, Πέργαμο που επίσης έκοψε σχετικό νόμισμα, ακόμα και στο Ιόνιο, την Κέρκυρα. Μάλιστα ο Παυσανίας, αναφερόμενος στο ιερό των Καβείρων στη Θήβα, λέει ότι ήταν ανέκαθεν «άγιον» και «θαυματουργόν».
Στην θαυματουργήν προστασία των Καβείρων πίστευαν φυσικά και οι μυημένοι, γι' αυτό και φορούσαν πάντα την πορφυρή ζώνη που τους παραδίδονταν μετά τη μύηση καθώς και κάποιο δαχτυλίδι που γίνονταν από μαύρο μαγνητισμένο σιδηρομετάλλευμα τοπικής προελεύσεως και συμβόλιζε τον δεσμό του πιστού με τη Μεγάλη Θεά.
Όπως αναφέραμε, οι μυημένοι πού ονομάζονταν «ευσεβείς» ανήκαν σ' όλες τις τάξεις και τις φυλές, όμως - και είναι φυσικό αυτό άλλωστε - οι ιστορικοί περιέσωσαν τα ονόματα των πιο σπουδαίων απ' αυτούς. Έτσι μαθαίνουμε πως πολλοί επιφανείς Έλληνες ήταν μυημένοι στα μυστήρια των Καβείρων όπως ο Ηρόδοτος - πατέρας της Ιστορίας - που μας λέει ότι οι μύστες μάθαιναν να καταλαβαίνουν τη βαθύτερη σημασία των ιθυφαλλικών εικόνων του Ερμή-Καδμίλου, ο Φίλιππος της Μακεδονίας. Ο Πυθαγόρας φέρεται μυημένος στα Καβείρια, λέγεται δε ότι μέρος των θεωριών του έλαβε από την λατρείαν αυτών. Αλλά και οΡωμαίος φιλόσοφος Ουάρρων, καθώς επίσης ο Πείσων, πεθερός του Ιουλίου Καίσαρα και άλλοι.
Επειδή στα χρόνια της ακμής της λατρείας των Καβείρων εθεωρείτο πως το νησί ήταν θεία ιδιοκτησία και ιερή γη, αποτελούσε ασφαλές και ιερό άσυλο. Όποιος κατέφευγε σ' αυτό θεωρούνταν ικέτης και εύρισκε απαραβίαστη ασυλία. Έτσι, ο Περσέας, ο τελευταίος Βασιλιάς της Μακεδονίας, ύστερα απ' την ήττα του στα 168 π.Χ. απ' τα Ρωμαϊκά στρατεύματα του Παύλου Αιμίλιου, στη Σαμοθράκη κατέφυγε ικέτης. Επίσης, στη Σαμοθράκη προσέφυγε ζητώντας προστασία και ή βασίλισσα της Αιγύπτου, Αρσινόη, κυνηγημένη απ' τον αδελφό της Πτολεμαίο τον Κεραυνό. Η Αρσινόη αφιέρωσε αργότερα στους Μεγάλους θεούς περίλαμπρο κυκλικό οικοδόμημα για θυσίες και επίσημες συγκεντρώσεις που χτίστηκε μεταξύ 289-281 και που σύμφωνα με διαπίστωση του Αμερικανού αρχαιολόγου Λέμαν, είναι η μεγαλύτερη γνωστή θόλος της ελληνικής αρχιτεκτονικής. Στη Σαμοθράκη κατέφυγε επίσης ζητώντας άσυλο και ο Πτολεμαίος ο ΣΤ' ο φιλομήτωρ, όταν νικήθηκε απ' τον Αντίοχο. Ο Πτολεμαίος ο Β' ο φιλάδελφος και η μητέρα του Βερενίκη, αφιέρωσαν στους Μεγάλους Θεούς μεγαλόπρεπο και πλούσια διακοσμημένο κτίριο, μεταξύ 280-264 π.Χ., που ο Λέμαν ονομάζει τολμηρό κατασκεύασμα της ελληνικής μηχανικής.
Οι Κάβειροι εξακολούθησαν να λατρεύονται και τα μυστήρια τους να τελούνται και να προσελκύουν μύστες μέχρι το τέλος του τέταρτου μετά Χριστόν αιώνα. Διαπιστώθηκε από τις ανασκαφές ότι οι Ρωμαίοι περιτείχισαν τον ιερό χώρο και πως παρ' όλο που μεγάλες καταστροφές σημειώθηκαν στα 200 μ.Χ. πιθανώς από σεισμό, αμέσως έγιναν αναστηλώσεις και αποκαταστάσεις των ζημιών σε μεγάλη έκταση. Ο ιερός χώρος εξακολούθησε να ακμάζει, η φήμη του παρέμεινε αμείωτη και ηαρχαία θρησκεία είχε πάντα τους πιστούς της, ως το τέλος του 4ου μ.Χ. αιώνα οπότε εγκαταλείφθηκε και λίγο παρ' έκει εγκαταστάθηκε η νέα θρησκεία. Στα μέσα του 6ου αιώνα μ.Χ. καταστρεπτικός σεισμός ισοπέδωσε ό,τι απόμεινε ορθό.
Απόσπασμα από άρθρο της Σοφίας Κλήμη Παναγιωτοπούλου

 http://hellas.teipir.gr/Thesis/Pol_Thrace/greek/ionian/kabeiria.htm
Αναδημοσίευση: Αργύριος Μαρινάκης Έλλην Πολίτης 

 http://dimokratia-efialti.blogspot.gr
Σου άρεσε; Γίνε Αναγνώστης τής Ιστοσελίδος μας μέ ένα κλίκ, επάνω δεξιά στήν αρχική σελίδα μας. 

Σχολιάστε!!
Μοιραστείτε το! Κοινοποιήστε το!





Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Πέμπτη 15 Δεκεμβρίου 2016

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΧΕΙΜΕΡΙΝΟ ΗΛΙΟΣΤΑΣΙΟ





Ο Ήλιος σε τέθριππο άρμα


.


ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Με ιδιαίτερη ευχαρίστηση σας καλούμε να παρευρεθείτε στην εορταστική εκδήλωση για το ΧΕΙΜΕΡΙΝΟ ΗΛΙΟΣΤΑΣΙΟ η οποία θα πραγματοποιηθεί στις 18 Δεκεμβρίου 2016, ημέρα Κυριακή και ώρα 19.00 (Αριστοτέλους 22, 4ος όροφος Αθήναι, έναντι Υπουργείου Υγείας). Στην τελετουργική εκδήλωση (η οποία θα διενεργηθεί σύμφωνα με την ελληνική πατρώα παράδοση), θα συμμετέχουν εκπρόσωποι-μέλη της Ομάδας Εθνικών Λακωνίας, της Κοινότητας Ελλήνων Εθνικών Μεσσηνίας και του ΕΛΛΗΝ.Α.Ι.Σ (Ελλήνων Αρχαιοθρήσκων Ιερόν Σωματείον).


Για την οργάνωση της εκδήλωσης
Τηλ. επικοινωνίας: 6977225644
Δρ. Λεωνίδας Μπίλλης
Χρυσή Δεληγιάννη

Αναδημοσίευση: Αργύριος Μαρινάκης

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

KNOSSOPOLIS



Αν δεν βγούμε νικητές από τον πόλεμο, τίποτα από όσα κάναμε στον καιρό της ειρήνης δεν έχουν αξία, αφού όλα τα αγαθά των νικημένων πέφτουν στα χέρια των νικητών
Πλάτων [Νόμοι 626b]

Πολιτική Ενημέρωση

Ιστορικό αρχείο. ΦΕΚ και ντοκουμέντα φανερώνουν την πραγματική διάσταση των πραγμάτων

Ρότσιλντ ΕΤΕ και 1821

Το μεγάλο παιχνίδι. Το νεοσύστατο κράτος στην πραγματικότητα δεν έγινε ποτέ Ελληνικό κράτος

21η Απριλίου και Κομμουνισμός

Έργα και Ημέρες. Δεδομένα που ανατρέπουν την ψευδή εικόνα που μας πέρασαν οι “δημοκράτες A.E.”

Ορθοδοξία κατά Ελληνισμού

Ο ρόλος της εκκλησίας. Μας έπεισαν ότι το ξένο είναι δικό μας και καλό και το δικό μας ότι είναι ξένο και κακό
Σωκράτης, Πλάτων, Αριστοτέλης

Οπτική

Η Ελλάς με τα μάτια των Ελλήνων Θεών   Ιπποκράτους Όρκος Η Ελλάς ΠΟΤΕ δεν πεθαίνει Orwell και Huxley ΑΡΤΕΜΗΣ Λυκόσχημος Αμνός - Το Ξόδι boycott German Products
Η Προπαγάνδα

Η Προπαγάνδα

Είδη, μορφές, μέσα και λειτουργίες της
ΓΝΩΘΙ ΣΕΑΥΤΟΝ 
"Είναι ανάξιοι ελεύθεροι πολίτες αλλά άξιοι δούλοι"
Αγησίλαος

"Οι κοιμισμένοι είναι εργάτες και συνεργοί σε όσα συμβαίνουν στον κόσμο"
Ηράκλειτος

Βιβλιοθήκη

 

 

 

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σάββατο 10 Δεκεμβρίου 2016

Η Σύγχρονη “Κόπρος του Αυγεία”. Ομορφος κόσμος,ηθικός,αγγελικά πλασμένος…




Η  Σύγχρονη “Κόπρος του Αυγεία” -  Ομορφος κόσμος,ηθικός,αγγελικά πλασμένος…
 
Cleaning the current……………… “Augean Stables”
 
Η έννοια της δημκρατίας ειναι μια έννοια ανύπαρκτη πλέον στο άθλιο πολιτικό σύστημα.
Ο Ηράκλειτος, ένας απο τους μεγαλύτερους Ελληνες φιλοσόφους, αναφέρθηκε στην διακυβέρνηση των αρίστων, στην κυριαρχία του πολέμου, στην υπεράσπιση των δίκαιων νόμων και στην επικράτηση του μέτρου.
Αυτό που ενοχλούσε και ενοχλεί το σύστημα είναι όταν αποκαλύπτονται και καταγγέλονται αλήθειες. Αλήθειες που πρίν από χρόνια δέν ακούγονταν στό κοινοβούλιο........καθώς όλοι είχαν συμφωνήσει να καλύπτει ο ένας τον άλλο σε κάθε έκνομη πράξη.
Γυρνώντας στην σκέψη του Ηράκλειτου μένουμε στις φράσεις:
«σωφρονεῖν ἀρετὴ μεγίστη, καὶ σοφίη ἀληθέα λέγειν καὶ ποιεῖν κατὰ φύσιν ἐπαΐαντας»
Η σωφροσύνη είναι η πιο μεγάλη αρετή, και η σοφία του να λες την αλήθεια και να πράττεις σύμφωνα με τη φύση, ακούγοντας την.
και....
«μάχεσθαι χρη τόν δήμον υπέρ του νόμου όκωσπερ τείχεος».
Δηλαδή οι πολίτες πρέπει να υπερασπίζουν τους νόμους της πόλης τους, όπως θα υπεράσπιζαν τα τείχη της ενάντια στους εχθρούς.  
Οι εχθροί που υπονοούνται εδώ είναι οι άδικοι ηγεμόνες, ενω οι νόμοι παρομειάζονται με τείχοι που προστατεύουν τους πολίτες από τις αυθαιρεσίες των αρχόντων.
Πόσο πιο επίκαιρος θα μπορούσε να ήταν ο αρχαίος μας φιλόσοφος;;?
Εδώ δηλώνει την υποχρέωση κάθε πολίτη να εναντιώνεται στις παρανομίες που ουσιαστικά του μειώνουν τα δικαιώματα και τόν καταπατούν ως προσωπικότητα και ως άτομο.
 
 
Πολύκαρπος Μαρκαράς Αρχ.Μηχ.
 
Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Το ξέρατε; «Φιλοσοφοῦμεν ἄνευ μαλακίας»: Τι σημαίνει αυτή η φράση του Περικλή;



Η φράση «φιλοσοφούμεν άνευ μαλακίας» βρίσκεται στο 40ό κεφάλαιο του «Επιταφίου» του Περικλή, που εκφωνήθηκε το χειμώνα του 431 π.Χ., στο τέλος του πρώτου έτους του Πελοποννησιακού Πολέμου, με σκοπό να τιμήσει τους πρώτους πεσόντες και να εξυψώσει το ηθικό των Αθηναίων. Ολόκληρη η έκφραση είναι «φιλοκαλούμεν τε γάρ μετ” ευτελείας και φιλοσοφούμεν άνευ μαλακίας».

Τι σημαίνει όμως; Αν σήμερα χρησιμοποιούμε την επίμαχη λέξη «μαλακία» σαν κάτι κακό, στο παρελθόν η έννοιά της ήταν η νωθρότητα και η μαλθακότητα.
Όταν ο Περικλής έλεγε «φιλοκαλοῦμεν τέ γάρ μετ” εὐτελείας», εννοούσε πως πρέπει να υπάρχει καλαισθησία με μέτρο, απλότητα και λιτότητα, ενώ με τη φράση «φιλοσοφοῦμεν ἄνευ μαλακίας» ο Περικλής θέλει να τονίσει ότι οι Αθηναίοι είναι καλλιεργημένοι και ασχολούνται με τις επιστήμες, τα γράμματα και τις τέχνες, όμως αυτό δεν τους έχει κάνει νωθρούς.
Η φράση αυτή ήταν η απάντηση στην κριτική που είχαν δεχθεί οι Αθηναίοι από τους Σπαρτιάτες, οι οποίοι θεωρούσαν πως η ενασχόληση με τα γράμματα και τις τέχνες οδηγεί τους πολίτες στη μαλθακότητα.

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)